
Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i Bracia!
Biblijny opis stworzenia Ewy, zaczerpnięty z Księgi Rodzaju, jest obrazem planów Boga względem człowieka. Bóg powołuje go do istnienia z miłości i jednocześnie ku niej kieruje (por. Familiaris consortio 11). Człowiek zaś, odkrywając zaszczepioną w nim przez Stwórcę potrzebę miłości, przeżywa ją we wspólnocie małżeńskiej. Jej sakramentalny i nierozerwalny charakter, jako związku pomiędzy mężczyzną i kobietą, potwierdził zaś Jezus w dialogu z faryzeuszami opisanym w odczytanej przed chwilą Ewangelii wg św. Mateusza. Małżeństwo w zamyśle Bożym staje się rodziną, gdzie małżonkowie podejmują rolę ojca i matki. Tematowi ojca chcemy poświęcić XVIII Dzień Papieski, który w jedności z papieżem Franciszkiem, będziemy przeżywali już za tydzień, w niedzielę 14 października, pod hasłem „Promieniowanie ojcostwa”.

I. Ojcostwo w Objawieniu według nauczania św. Jana Pawła II
Pełnię objawienia Boga jako Ojca przyniósł Jezus Chrystus. Jego wyjątkowa relacja z Ojcem opiera się na miłości, którą Bóg uroczyście wyznał swemu Synowi podczas chrztu w Jordanie (por. Mk 1,9-11) i w akcie przemienienia na górze Tabor (por. Mk 9,2-8). Chrystus w dialogu z Ojcem odpowiada na nią czułym słowem Abba (por. Mk 1,36), które możemy oddać jako Tato, Tatusiu, Drogi Ojcze. Tym wyrażeniem Pan Jezus ujawnia również najgłębszy szacunek wobec Ojca, pełną pokoju i wzajemnego zrozumienia więź oraz całkowite i dobrowolne oddanie siebie do ojcowskiej dyspozycji w dziele zbawienia. Według św. Jana Pawła II „istnieje wzajemność pomiędzy Ojcem i Synem w zakresie tego, co wiedzą o sobie (por. J 10, 15), tego, kim są (por. J 14, 10), tego, co czynią (por. J 5, 19; 10, 38) oraz tego, co posiadają” (Więź Jezusa z Ojcem – objawienie tajemnicy trynitarnej, Audiencja generalna, 10 marca 1999). Głęboka Ojcowsko-Synowska relacja rodzi pewność, iż Syn zawsze będzie wysłuchany przez Ojca.

Serdecznie zapraszamy młodzież z całej parafii na modlitewne czuwanie w intencji młodzieży i Synodu, które odbędzie się 8 października (poniedziałek) o godzinie 17.00 w naszym kościele. Serdecznie zapraszamy.
Z okazji rozpoczynającego się w Watykanie synodu w radomskiej katedrze księża i siostry zakonne modlili się z młodzieżą i za młodzież.

Actio (działanie) winno poprzedzać contemplatio(modlitewne uwielbienie i prośba). Tę zasadę przypomniał ks. Mariusz Wilk, diecezjalny duszpasterz młodzieży, na rozpoczęcie modlitwy księży i sióstr zakonnych w intencji XV Synodu Biskupów, poświęconego młodzieży, który rozpoczął obrady w Watykanie i potrwa miesiąc.

W radomskiej katedrze zgromadziło się ok. 250 księży i sióstr zakonnych z całej diecezji, by modlić się za synod i za młodzież. - „Jeśli kochacie Chrystusa, kochajcie Kościół”. To słowa św. Jana Pawła II do młodych - przypomniał bp Henryk Tomasik.

Jest to niełatwy apel i zadanie w sytuacji, gdy - jak mówił papież Franciszek na rozpoczęcie synodu - spada wśród młodych zaufanie do Kościoła. Lekarstwem jest tu siła modlitwy, która odmienia, oczyszcza i daje nadzieję.

Podczas modlitewnego spotkania w radomskiej katedrze świadectwo spotkań z duchownymi dali Otylia i Jakub Sałkowie. - Jesteśmy małżeństwem od pół roku. Na naszym ślubie było wielu księży, bo wzrastaliśmy w Kościele, a przede wszystkim w Ruchu Światło-Życie. Znamy wielu księży i bilans tych znajomości jest na plus. Mimo pewnych doświadczeń przykrych, dominują te dobre. Mamy wielu księży przyjaciół i o to chodzi. Nie chodzi o kumpli, ale właśnie o przyjaciół - mówili małżonkowie.

Centralnym punktem spotkania była adoracja Najświętszego Sakramentu. Medytację poprowadził ks. Marek Adamczyk, proboszcz parafii św. Jadwigi na radomskim os. Akademickim, doświadczony duszpasterz młodzieży. - Panie Jezu, daj nam siłę i umiejętność, byśmy byli podobni do Ciebie. Byśmy potrafili patrzeć na młodych z miłością: wtedy, gdy wydaje się, że ani Ciebie, ani nas nie potrzebują; wtedy, gdy żyją w swoim wirtualnym świecie; wtedy, gdy nie rozumiemy ich języka i sposobu życia. Panie Jezu, spraw, byśmy potrafili patrzeć na młodych tak jak Ty, z miłością. By w naszym spojrzeniu dostrzegli, że są ważni, by nasze spojrzenie było dla nich źródłem wiary. Spraw, byśmy potrafili patrzeć z miłością: wtedy, gdy przychodzą niepewni, poranieni, przez nikogo niekochani; wtedy, gdy odkrywamy ich samotność, niepewność, izolację; wtedy, gdy przytłaczają ich kompleksy, niepewność; wtedy, gdy nie wierzą, że prawdziwa miłość jest możliwa - prowadził modlitwę ks. Adamczyk.

Oprawę muzyczną spotkania przygotował zespół księży Jak Najbardziej. Nabożeństwo w katedrze to początek. Od 4 do 27 października modlitwa w intencji młodzieży i synodu, według wyznaczonego kalendarza, będzie trwała w parafiach. Na koniec, 27 października, młodzież diecezji radomskiej, a szczególnie kandydaci do sakramentu bierzmowania, spotka się w 20 centrach duszpasterstwa młodzieży rozsianych po całej diecezji.
Ks. Zbigniew Niemirski
Źródło:
https://radioplus.com.pl/diecezja-radomska/modlitwa-za-mlodych-i-synod-33191">
https://radioplus.com.pl/diecezja-radomska/modlitwa-za-mlodych-i-synod-33191"
https://radom.gosc.pl/gal/spis/5066232.Modlitwa-za-Synod-i-mlodziez-w-Radomiu"
https://radom.gosc.pl/doc/5066301.Na-kolanach-w-intencji-mlodziezy"
Zapraszamy na spotkania:
1. Przygotowanie do I Komunii św.: Msza św. o godz. 10.30, po Mszy św. spotkanie z dziećmi.
2. Do Bierzmowania: Msza św. o godz. 9.00, po Mszy św. spotkanie z młodzieżą klas VIII i III Gimnazjum.
3. Katecheza chrzcielna dla rodziców dziecka i rodziców chrzestnych w ostatnią niedzielę miesiąca po Mszy św. wieczornej.
Rozkład katechez przedmałżeńskich
Dekanat: CZARNOLESKI
| Lp. |
Data |
Temat |
| 1. |
29.IX.2018 |
Powołanie do małżeństwa |
| 2. |
6.X.2018 |
Poznanie siebie w narzeczeństwie |
| 3. |
13.X.2018 |
Aspekt prawny zawarcia małżeństwa |
| 4. |
20.X.2018 |
Zamysł Pana Boga względem małżeństwa i rodziny |
| 5. |
27.X.2018 |
Małżeństwo jako sakrament |
| 6. |
3.XI.2018 |
Liturgia ślubu |
| 7. |
10.XI.2018 |
Rozwój i zagrożenia miłości małżeńskiej |
| 8. |
17.XI.2018 |
Etyka życia małżeńskiego |
| 9. |
24.XI.2018 |
Rodzina Kościołem domowym |
| 10. |
1.XII.2018 |
Zasady funkcjonowania małżeństwa i rodziny |
| 11. |
Dzień skupienia dla narzeczonych |
|
Uwagi: 1. Kursy odbywają się w par. p.w. Nawiedzenia NMP w Garbatce-Letnisku w soboty o godzinie 19:00. 2. Obowiązuje obecność na każdym spotkaniu. |

22 września 2018 r. z okazji obchodów Jubileuszu 25-lecia istnienia Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Diecezji Radomskiej oddział KSM w Garbatce-Letnisko pielgrzymował do Zabawy. Młodzi ludzie zafascynowani osobą bł. Karoliny Kózkównej pragnęli kroczyć szlakiem jej męczeństwa. KSM-owicze swoje podążanie za bł. Karoliną rozpoczęli od uczestnictwa w Eucharystii pod przewodnictwem Ks.Bp. Henryka Tomasika, w Sanktuarium bł. Karoliny Kózkównej w Zabawie. Po Mszy Świętej wszyscy udali się na mały poczęstunek – był to czas integracji, która pomogła otworzyć się na drugiego człowieka. Pielgrzymkę zakończyła droga krzyżowa w Wał-Rudzie. Tam pogrążona w modlitwie młodzież podążała śladami jej męczeńskiej śmierci.
Kim zatem jest wspomniana wyżej bł. Karolina?
Urodziła się ona w podtarnowskiej wsi Wał-Ruda 2 sierpnia 1898 r. jako czwarte z jedenaściorga dzieci Jana Kózki i Marii z domu Borzęckiej. Pięć dni później otrzymała chrzest w kościele parafialnym w Radłowie. Jej rodzice posiadali niewielkie gospodarstwo. Pracowała z nimi na roli. Wzrastała w atmosferze żywej i autentycznej wiary, która wyrażała się we wspólnej rodzinnej modlitwie wieczorem i przy posiłkach, w codziennym śpiewaniu Godzinek, częstym przystępowaniu do sakramentów i uczestniczeniu we Mszy także w dzień powszedni. Ich uboga chata była nazywana "kościółkiem". Krewni i sąsiedzi gromadzili się tam często na wspólne czytanie Pisma świętego, żywotów świętych i religijnych czasopism.
Karolina od najmłodszych lat ukochała modlitwę i starała się wzrastać w miłości Bożej. Nie rozstawała się z otrzymanym od matki różańcem - modliła się nie tylko w ciągu dnia, ale i w nocy. We wszystkim była posłuszna rodzicom, z miłością i troską opiekowała się licznym młodszym rodzeństwem. W 1906 roku rozpoczęła naukę w ludowej szkole podstawowej, którą ukończyła w 1912 roku. Potem uczęszczała jeszcze na tzw. naukę dopełniającą trzy razy w tygodniu. Uczyła się chętnie i bardzo dobrze, z religii otrzymywała zawsze wzorowe oceny, była pracowita i obowiązkowa.

W sobotę – 15 września – osiemdziesięcioro młodych ludzi z naszej parafii uwielbiło Boga podczas Apelu Młodych w Radomiu. Na placu Corazziego ponad 6 tysięcy osób bawiło się podczas koncertu ewangelizacyjnego Nieziemskie Granie (koncert prowadził zespół Młodzi z Winkiem pod kierunkiem księdza Bartłomieja Winka) oraz modliło się podczas adoracji Najświętszego Sakramentu, którą prowadził biskup radomski Henryk Tomasik.
Gościem specjalnym był znany mim Ireneusz Krosny- absolwent teologii. Jego występ, w którym nie padło ani jedno słowo, został przyjęty wielkimi salwami śmiechu. Aktor dał też krótkie świadectwo, które zapadło w sercach młodych ludzi. Młodych porwał także koncert "Wyrwanych z Niewoli".
A oto jak wspominają wydarzenie młodzi z naszej parafii:
„To był mój kolejny Apel Młodych. Myślałem, że nic mnie już nie zaskoczy. Jednak co roku Pan Bóg przychodzi i przemawia do mnie w inny, wyjątkowy sposób. Apel Młodych w Radomiu, to dla mnie czas spotkania się ze znajomymi i Panem Bogiem. Najlepiej wspominam odbytą spowiedź oraz Adorację Najświętszego Sakramentu. Zazwyczaj trudno mi znaleźć więcej czasu na Adorację i ciszę. Wprawiająca w zachwyt jest atmosfera modlitwy na Apelu. Jeśli chcesz poznać czym jest wspólnota młodych Kościoła weź czynny udział podczas Apelu. Nie opuszczaj placu przy scenie, oddaj się prowadzeniu Ducha Świętego, a doświadczysz cudów! Polecam”
Tomasz
„Jeśli chodzi o tegoroczny Apel Młodych najbardziej w pamięci utkwiła mi Adoracja Najświętszego Sakramentu. Pamiętam, że uśmiechałam się widząc osoby w moim wieku, które były pogrążone w modlitwie. Dla mnie adoracja była osobistym spotkaniem z Jezusem Chrystusem. Mogłam powierzyć Mu całe swoje życie. Oczywiście nie zabrakło momentów, gdzie razem z przyjaciółmi wielbiliśmy Pana Boga tańcem i śpiewem. To był bardzo udany wyjazd!”
Angelika
14 września Kościół obchodzi Święto Podwyższenia Krzyża. Wiąże się ono z odnalezieniem drzewa krzyża, na którym umarł Jezus Chrystus, a także wyraża głęboki sens krzyża w życiu chrześcijanina. Istotą święta jest ukazanie tajemnicy Krzyża jako ceny zbawienia człowieka.
Również w naszej parafii w sposób szczególny uczciliśmy Chrystusa Ukrzyżowanego. Uczestnictwo w Mszy Świętej oraz adoracja drzewa krzyża zanurzyły zebranych w Męce Pańskiej. Święto uczy także pokory przyjmowania codziennych małych i większych cierpień.
Pan Jezus, wprowadzając św. Faustynę Kowalską w tajemnicę swego Krzyża, pokazał jej pewien obraz, który Święta opisała następująco: Wtedy ujrzałam Pana Jezusa przybitego do Krzyża. Kiedy Jezus chwilę na nim wisiał, ujrzałam cały zastęp dusz ukrzyżowanych tak jak Jezus. I ujrzałam trzeci zastęp dusz i drugi zastęp dusz. Drugi zastęp nie był przybity do Krzyża, ale dusze te trzymały silnie Krzyż w ręku; trzeci zaś zastęp dusz nie był ani ukrzyżowany, ani nie trzymał w ręku Krzyża silnie, ale wlokły te dusze Krzyż za sobą i były niezadowolone. Wtem rzekł mi Jezus: Widzisz, te dusze, które są podobne do mnie w cierpieniach i wzgardzone, te też będą podobne i w chwale do mnie; a te, które mają mniej podobieństwa do mnie w cierpieniu i wzgardzie – te też będą miały i mniej podobieństwa w chwale do mnie.
Zapraszamy do poznania genezy powstania tego święta.
Początki święta związane są z odnalezieniem przez św. Helenę relikwii krzyża na początku IV wieku i poświęceniem w Jerozolimie bazyliki ku jego czci w 335 r. Na pamiątkę, tego wydarzenia, ostatecznie 14 września, w Kościele obchodzi się uroczystość Podwyższenia Krzyża Świętego.
Znak krzyża był obecny w chrześcijaństwie od śmierci Jezusa. W początkach Kościoła nieraz przyjmował formę kotwicy albo trójzębu. Jako przedmiot kultu upowszechnił się i nabrał znaczenia po roku 313. W tym bowiem roku, według przekazu, cesarz Konstantyn Wielki, przed bitwą z uzurpatorem Maksencjuszem, zobaczył na tle słońca znak krzyża i słowa "w tym znaku zwyciężysz". Poza tym tenże cesarz zniósł karę śmierci przez ukrzyżowanie.

10 września grupa parafian pod opieką duchową ks. kan. Augustyna Rymarczyka i ks. Filipa Lorenca odbyła pielgrzymkę do Częstochowy. Podczas Mszy Świętej pielgrzymi oddali swoje troski Maryi – Królowej Polski. Tradycją jasnogórskich pielgrzymek jest odprawianie nabożeństwa drogi krzyżowej. Dla naszych pielgrzymów rozważania poprowadził ks. Filip Lorenc.

Wrześniowa pielgrzymka na Jasną Górę jest stałym elementem życia parafii. Serdecznie dziękujemy naszym kapłanom za ich organizację i pasterską opiekę. Bóg zapłać
28 sierpnia to szczególna data dla parafian. W tym dniu dziękowaliśmy Bogu za dar życia oraz chrztu świętego ks. kan. Augustyna Rymarczyka – proboszcza naszej parafii. Zebrani wierni ofiarowali w intencji ks. kan. Augustyna najpiękniejszą modlitwę – Eucharystię. Mszę Świętą koncelebrowali: ks.kan. Augustyn Rymarczyk, ks. Filip Lorenc, ks. dr Maciej Będziński, ks. Łukasz Bociek, ks. Jarosław Kęska oraz ks. Piotr Gruszka.
Parafianie złożyli ciepłe i pełne wdzięczności życzenia. Słowa podziękowania popłynęły od dzieci, młodzieży i dorosłych.
W imieniu kapłanów życzenia złożył ks. dr Maciej Będziński. Jeszcze raz podziękujmy naszemu Księdzu Proboszczowi za troskę i posługę miłości, przytaczając jedne z życzeń i łącząc się we wspólnej modlitwie.
Drogi Księże Proboszczu
Jak wyrazić wdzięczność Bogu za dar życia i chrztu świętego Księdza Proboszcza? Jak zliczyć te wszystkie błogosławione chwile spędzone w ciszy konfesjonału, ukryte w tajemnicy ołtarza, czy dotyku paciorków kapłańskiego różańca? Czy jest możliwe uczynić Bogu zadość za to, czego ludzkim umysłem nigdy nie pojmiemy? Bo jak ogarnąć Tego, który jest Nieogarniony, a który każdego dnia pokornie kryje się w kapłańskich dłoniach? Jak odwdzięczyć się Bogu za to piękne życie, które Przedwieczny zaplanował już w łonie matki? Za rodziców, którzy dokonali mądrego wyboru imienia i podjęli trud wychowania w wierze?
Właśnie dziś my – Parafianie - stajemy w pokorze wobec tylu tajemnic i takiej hojności Boga. Naszą wdzięczność pragniemy wyrazić tym, co mamy: kwiatami i modlitwą serca:
Boże, Ty który jesteś Panem Niemożliwego, uczyń każdy nasz dzień dziękczynieniem za dar życia Księdza Proboszcza. Prosimy Cię, byś nieustannie obdarzał Go swą mocą i niepojętą miłością. Podtrzymuj tą niezmąconą cierpliwość i wyrozumiałość wobec ludzkiej słabości. Daj niezłomne męstwo w walce z wszelkim złem. Obdarzaj nadal Swoją mądrością, która wyraża się w codziennej pasterskiej trosce o zaginione owce i czyni światłym przewodnikiem na drodze zwątpień i załamań. A przede wszystkim, zanurzaj w swojej świętości, aby Jego życie było ciągle żywym znakiem, w którym każdy człowiek rozpozna Ciebie, Panie.
Amen