

W dniach 24-26 marca 2017r. odbyły się w naszej parafii Warsztaty Muzyki Liturgicznej. To już IV-ta edycja tej imprezy w Garbatce. Po raz trzeci z kolei warsztaty prowadził dyrygenti kompozytor Piotr Pałka z Krakowa. Piotr Pałka jest znanym kompozytorem wielu pieśni religijnych wykonywanych często podczas liturgii. Jest też autorem kilku oratoriów m.in. „Bóg ponad wszystko”, „Miłość ponad wszystko” , „Oratorium o św. Kindze” . Napisał też „Missa Martyrum” - Mszę ku czci pierwszych polskich misjonarzy męczenników o. Zbigniewa Strzałkowskiego i o. Michała Tomaszka. Fragmenty tego utworu były śpiewane podczas warsztatów i niedzielnej Mszy św., która była uroczystym zakończeniem wspólnej pracy.
W czasie warsztatów uczestnicy wzięli udział w zajęciach z emisji głosu oraz poznali nowe utwory. Nie zabrakło wspólnej modlitwy i rozmowy przy kawie. „Muzyka jest czymś, co łączy ludzi i zbliża do Boga i to wszystko w pełnej wolności i w poczuciu bezpieczeństwa w objęciach Ojca” – tak mówił jeden z uczestników. To piękne i trafny opis tego co się działo. „Pięknie było, ale szkoda, że się już skończyło” – powiedziała inna osoba. Podczas warsztatów szczególnie wybrzmiały słowa z pieśni rozesłania „Idźcie oto posyłam was. Nie bójcie się Ja jestem z wami. Tam pójdziecie gdzie poślę was, by pokój nieść, by być świadkami”. Prowadzący Piotr Pałka tłumaczył jak ważna jest forma przekazu śpiewanych treści. Nieść świadectwo o miłości Boga można też poprzez muzykę. Przestrzeń muzyki liturgicznej jest szczególną wrażliwością jaką obdarzył Stwórca człowieka. To przede wszystkim oddawanie chwały Panu Bogu, dlatego tak ważny jest staranny śpiew płynący z głębi serca. Serdecznie dziękujemy organizatorom warsztatów: Wójtowi Gminy Garbatka – Letnisko Robertowi Kowalczykowi oraz Księdzu Kanonikowi Augustynowi Rymarczykowi.
Już dziś – my, uczestnicy warsztatów, z niecierpliwością czekamy na kolejne spotkanie.
„Nie ma takiej sprawy osobistej ani międzynarodowej, której nie dałoby się rozwiązać przez Różaniec”
Matka Boża z Fatimy
24 lutego 2017 roku odbyło się spotkanie Kół Żywego Różańca podczas którego przekazane zostało orędzie fatimskie. Dzieci przygotowane przez s. Wiesławę Kulik oraz panią Katarzynę Kamińską przedstawiły inscenizację przybliżającą objawienia Matki Bożej w Fatimie w dniach 13 maja - 13 października 1917 roku. Przygotowaniem do duchowego odbioru fatimskiego orędzia było wspólne odśpiewanie pieśni „Z dalekiej Fatimy”. Siostra Wiesława przeczytała również ujawnioną przez św. Jana Pawła II - nadal aktualną - trzecią tajemnicę fatimską. Spotkanie zakończyło się wspólnie odmówioną modlitwą różańcową i przekazaniem Zelatorkom kolejnych tajemnic różańca. Wydarzenie nie tylko zagłębiło zebranych w tajemnicy fatimskich objawień, ale przede wszystkim zachęciło do żarliwszej modlitwy różańcowej. Wszystkich pragnących podjąć tą piękną modlitwę będącą kontemplacją życia Jezusa Chrystusa zapraszamy do czynnego włączenia się w życie Kół Żywego Różańca. Szczegółowych informacji udziela s. Wiesława.
W przedstawieniu wystąpili:
Hiacynta - Małgosia Kamińska
Łucja - Ania Kamińska
Franciszek - Michał Kamiński
Maryja - Zuzanna Kamińska
Anioł Pokoju - Michał Jędrasek
Narrator - Katarzyna Kamińska
Program przygotowała s. Wiesława Kulik
Gdy usiadłam, by napisać kilka słów o ostatniej Agapie, stanął mi przed oczami obraz Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, którego podczas ostatniego spotkania adorowaliśmy (adorować - okazywać komuś uwielbienie, zachwyt, podziw). Pan Jezus w centrum - my przyciągani, wręcz zatopieni w Nim, zjednoczeni. I tak Bóg odpowiedział mi na pytanie, która część spotkania była dla mnie najważniejsza? Sądzę jednak, że Bóg był w centrum każdego etapu Agapy.
Agapę rozpoczęliśmy modlitwą uwielbienia Boga tańcem i śpiewem. W tym przejawia się młodość - kochać, modlić się, uwielbiać wszystkimi zmysłami. Tak właśnie Młodzi otwierają się na działanie Ducha Świętego i przyjęcie Jego darów. W Agapach uczestniczę od kilku lat i nadal uczę się od gimnazjalistów takiej formy modlitwy, otwartości i spontaniczności.
Wprowadzeniem do konferencji była pantomima przygotowana przez młodzież. Przedstawione sceny poruszały najważniejsze, bardzo współczesne problemy związane z przyjaźnią. Fejm szukał przyjaźni w wirtualnym świecie. Dziewczyna z problemami szukała wsparcia. Przede wszystkim jednak młodzież pokazała, że kluczem do prawdziwej, bezinteresownej przyjaźni jest modlitwa i zawierzenie Bogu. O każdego z nas walczą Aniołowie Stróżowie i sam Pan Jezus - Najlepszy Przyjaciel.
Konferencja, którą prowadził ks. Łukasz wydała mi się bardzo krótka, a może to jej treść sprawiła, że zatraciłam poczucie czasu. „W przyjaźni ważna jest cierpliwość (…) Przyjaźń wymaga czasu (…). Przyjaźń wymaga bezpośredniego spotkania z drugim człowiekiem (…) Mamy brać odpowiedzialność za to, co oswoiliśmy. (…) Jezus umacnia przyjaźń, a nie dzieli przyjaciół”.
Każda Agapa to spotkanie z Bogiem, czyli potężna dawka Miłości. Adorując Przyjaciela ukrytego w Najświętszym Sakramencie dziękowaliśmy za kolegów, koleżanki, przyjaciół. Dla mnie osobiście była to nauka przyjmowania człowieka jako DAR od Boga.
Przytulenie bliskiej nam osoby było gestem, w którym mogliśmy ofiarować jej kawałek nieba. Przytulić tak, by doświadczyła „przytulenia Boga”. Jako pierwszą przytuliłam córkę, i choć robię to często, tym razem miałam wrażenie, że zjednoczył nas sam Chrystus, więzami przyjaźni i miłości płynącymi z głębi Jego serca.
Nasz pokorny Bóg także czekał na przytulenie. Młodzi uczestnicy Agapy mogli przytulić z miłością Boga ukrytego w Najświętszym Sakramencie i trwać w tym zespoleniu tak długo, jak tego pragnęli.
Każdy, kto pragnął jeszcze głębszego zjednoczenia z Bogiem zaproszony był do skorzystania z Sakramentu Pokuty i Pojednania i przyjęcia Jezusa Eucharystycznego do serca.
Wychodząc z kościoła spotkałam ks. Piotra Gruszkę, którego zapytałam: „Dlaczego nie umiem „odpuścić” sobie tych Agap?”. To pytanie nurtowało mnie całą sobotę i niedzielę. Co mnie tak przyciąga? Spontaniczność młodych? Charakter spotkań? Przyciąga mnie Święty Kościół Powszechny - żywy, prawdziwy, bo z Bogiem w centrum. Tu w Kościele poznaję również wartość młodych ludzi, ich potrzeby i wrażliwość - niezbędne do budowania relacji. Jako mama zapraszam serdecznie rodziców na kolejną Agapę, by spojrzeli na wiarę i życie oczami młodych.
Mama
Kontakt
Piotr Błazik
tel. 602 588 271
e-mail:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.


W dniu 29.01.2017 r. w naszym kościele zuchy z gromady ''Dzielne Smerfy" pod kierunkiem p. Elżbiety Mazur i Siostry Jadwigi Szczepańskiej zaprezentowały jasełka. Tym razem oprócz tradycyjnych bohaterów bożonarodzeniowej inscenizacji Świętej Rodziny i Aniołów, gośćmi w stajence były bajkowe postacie: Dziewczynka z zapałkami, Jaś i Małgosia, Smerfetka, Czerwony Kapturek, Pszczółka Maja, Sierotka Marysia, Rybak ze złotą rybką i Kopciuszek. Każda z nich oprócz darów dla Dzieciątka miała ważne przesłanie dotyczące pozytywnych wartości jakimi powinny kierować się dzieci i dorośli w życiu rodzinnym i społecznym. Bajkowe jasełka były nie tylko dla dzieci wielkim przeżyciem, ale również dla dorosłych zgromadzonych w kościele.

Serdecznie zapraszamy wszystkich chętnych na spotkanie KSM,
które odbędzie się 3 lutego 2017 r.
po Mszy Świętej wieczornej.
Gotów służyć Bogu i Ojczyźnie?!
„Wesołą nowinę bracia słuchajcie, Niebieską Dziecinę ze mną witajcie” - to jedna z wielu kolęd, które 8 stycznia 2017 roku wypełniły naszą świątynię pięknem melodii i śpiewem. Kolędy wykonał Chór Kameralny „Gaudete” z Pionek pod kierunkiem Pani Ewy Sterczewskiej. Słuchając koncertu w opracowaniu na cztery głosy mogliśmy kontemplować potęgę Bożej Miłości w tajemnicy Narodzenia Dzieciątka Jezus. Piękno wykonania utworów nagrodzone zostało gromkimi brawami i zachwytem zasłuchania. Uwieńczeniem koncertu było wspólne zaśpiewanie kolędy „Bóg się rodzi moc truchleje”.
Dziękujemy Księdzu Proboszczowi za zaproszenie chóru do naszej parafii oraz za wsparcie rozwoju kultury śpiewu i dzieła, które tworzy chór "Gaudete". Mamy nadzieję, że przykład i entuzjazm naszych Gości zapalił pragnieniem śpiewu również naszych parafian.
Siostra Wiesława

Pobierz program rekolekcji adwentowych
PIĄTEK - 20 XII 2019 r.
Godz. 6.30 - Msza święta z nauką ogólną dla dorosłych
Godz. 9.00 - Msza święta z nauką ogólną dla dorosłych
Godz. 16.00 - Nauka rekolekcyjna dla dzieci
Godz. 17.00 - Msza święta z nauką ogólną dla dorosłych
Godz. 18.30 - Spotkanie rekolekcyjne dla młodzieży – AGAPA
SPOWIEDŹ MŁODZIEŻY
SOBOTA - 21 XII 2019 r.
(Sakrament Pokuty i pojednania - dzień spowiedzi)
Godz. 6.30 - Msza święta z nauką ogólną dla dorosłych
Godz. 9.00 - Spowiedź
Godz. 9.30 - Msza święta z nauką dla dorosłych
Godz. 11.00 - Spowiedź dla dzieci
Godz. 11.30 - Msza święta z nauką dla dzieci
Godz. 15.00 - Spowiedź dla młodzieży i dorosłych
Godz. 15.30 - Msza święta z nauką dla dorosłych
Godz. 16.30 - Spowiedź
Godz. 17.00 - Msza święta z nauką dla dorosłych
NIEDZIELA - 22 XII 2019 r.
Godz. 7.30 - Msza święta z nauką ogólną dla dorosłych
Godz. 9.00 - Msza święta z nauką dla młodzieży
Godz. 10.30 - Msza święta z nauką dla dzieci
Godz. 12.00 - Msza święta z nauką ogólną dla dorosłych
Godz. 17.00 - Msza święta z nauką ogólną dla dorosłych
Zakończenie rekolekcji
Rekolekcjom przewodniczy: Ks. dr Robert Ogrodnik
Adwent (z łac. adventus - przyjście, przybycie) to okres w roku liturgicznym, który rozpoczyna się od I Nieszporów niedzieli po sobocie XXXIV tygodnia Okresu Zwykłego, a kończy przed I Nieszporami uroczystości Narodzenia Pańskiego w wieczór 24 grudnia. Trwa od 23 do 28 dni i obejmuje cztery kolejne niedziele przed 25 grudnia. Stanowi pierwszy okres w każdym nowym roku liturgicznym.
Adwent składa się z dwóch odrębnych okresów:
1. czasu, w którym kierujemy nasze serca ku oczekiwaniu powtórnego przyjścia Jezusa w chwale na końcu czasów (okres od początku Adwentu do 16 grudnia włącznie);
2. czasu bezpośredniego przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego, w której wspominamy pierwsze przyjście Chrystusa na ziemię.
Zwornikiem wszystkich tekstów liturgii adwentowej obydwu części jest czytanie księgi proroka Izajasza. Czytanie to obrazuje tęsknotę za wyczekiwanym Mesjaszem.
Pierwsze ślady obchodzenia Adwentu spotykamy w IV w. między innymi w liturgii galijskiej i hiszpańskiej. Z pewnością Adwent nie istniał, dopóki nie ustalono stałej daty świąt Narodzenia Pańskiego. Została ona wyznaczona dopiero w II połowie IV wieku. W Hiszpanii pierwsze wzmianki o przygotowaniu do obchodu Narodzenia Pańskiego (choć nie jest ono określane mianem Adwentu) pochodzą z roku 380. Kanon 4 synodu w Saragossie, który odbył się w tym roku, poleca wiernym, aby od dnia 17 grudnia do Epifanii (6 stycznia) gorliwie gromadzili się w kościele, nie opuszczając ani jednego dnia. W tradycji gallikańskiej Adwent miał charakter pokutny i ascetyczny (post, abstynencja, skupienie), co wspomina św. Hilary (+ 367). W V w. biskup Tours, Perpetuus, wprowadził w Galii obowiązek postu w poniedziałki, środy i piątki w okresie od dnia św. Marcina (11 listopada) do Narodzenia Pańskiego. W Rzymie okres przygotowania do Narodzenia Pańskiego został wprowadzony dopiero w drugiej połowie VI wieku. Adwent miał tu charakter liturgicznego przygotowania na radosne święta Narodzenia Pańskiego, ze śpiewem Alleluja, Te Deum laudamus, z odpowiednim doborem czytań i formularzy, bez praktyk pokutnych.